سفارش تبلیغ
صبا
1 2 3 >

جشنواره آب!
اگر چه یکی از معانی جشنواره "مراسمی است همگانی برای بزرگداشت یک واقعه" اما این بزرگداشت جنبه شادمانی دارد. هرگز دیده اید برای زوال یک نعمت جشنواره برگزار کنند! هرگز کسی در جشنواره از اندوه سخن می راند برای واقعه ای که می خواهد آن را بزرگ بدارد؟
 
با اینحال اهمیتی ندارد آنچه برگزار می کنید جشن است و جشنواره یا سوگ است و سوگواره. اگرچه انتخاب نام خود شاخصی است از عمق تفکری که در پشت یک برنامه وجود دارد. ولی آنچه امروز در کشور ما زیاد است جشنواره است و کنگره و کنفرانس و سمینار و گردهمایی و آنچه کمتر به دست می آید اقدامی موثر است برای آب.
 
 آقایان عزیز! بس کنید لطفا بس کنید! جشنواره بس است و کنگره و گردهمایی هم لازم نیست! لطفا به کارتان برسید و کارتان را درست انجام دهید. مشکل آب نه با جشن و جشنوار حل می شود و نه با سخنرانی شما مدیر عامل های ارشد و مدیر کل های خیلی مهم! هم شما می دانید با آب چه کرده اید و هم مردم می دانند که مشکل آب چیست و کجاست.
 
رها کنید این کارهای تبلیغاتی را و برگردید به سر کارهایتان و بدانید اگر هر کدام از شما مسئولین آب دقیقا وظایفتان را انجام دهید و کاری کنید که بودجه های میلیاردی و عظیم در مجرای صحیح خود برای آب هزینه شوند و از رانت و رانت خواری بپرهیزید به بحران آب کمک بیشتری خواهید کرد!
 
 
برگردید به کارتان و آب را گل نکنید!
------------------------------
منبع: کانال تلگرامی یک حرف از هزاران
yek_harf_az_hezaran

  

وضعیت سفره های زیرزمینی شهرستان های جنوبی به ویژه قلعه گنج و کهنوج در وضعیتی قرار دارد اگر از طرف مسئولان و مدیران محترم استانی و کشوری راه حلی یا اقدامی صورت نگیرد، پیامد های غیر قابل جبران در پی خواهد داشت، سطح آب زیرزمینی در این شهرستان ها به ویژه قلعه گنج سالانه افتی چندین متری توسط کشاورزان و بومیان محلی گزارش می شود.  عمق برخی از چاهها در شهرستان برای برداشت آب از 300 متر نیز گذشته است.  آب چاهها تلخ و حتی شور شده است بطوریکه امکان استفاده از آب برخی چاهها به خصوص حومه جازموریان برای کشاورزی وجود ندارد. این در حالی است که آب سفره های زیرزمینی در محدوده شهری شهرستان قلعه گنج به طور کامل خشک شده است و برای تامین آب شرب شهرستان مسئولان دست به دامن روستا های اطراف شده اند که این روستا ها هم در معرض خطر و بحران جدی قرار دارند.

  در چنین شرایطی چه باید کرد.؟!     آیا نباید در چنین شرایطی به راه حل بیندیشیم که راه حل های بسیار زیادی در جهت احیا و ابقا سفره های زیر زمینی وجود دارد که با  هزینه ن چندان زیاد می توان حداقل از افت منفی سطح آب زیرزمینی جلوگیری کرد......البته در این زمینه کاراهایی دارد صورت میگیرد بودجه زیادی هم خرج می شود که من را به یاد این جمله معروف می اندازد ( نوش دارو بعد مرگ سهراب)..... یعنی روند کارها ب کندی صورت می گیرد.... یعنی طرحهای همچون پلیس آب، برخورد با هزاران حلقه چاه غیر مجاز، جلوگیری از کشتهای آب بر و کم بازده و تسریع در اجرای طرحهای انتقال آب در استان کرمان در دستور کار قرار گرفته است. اما فقط در دستور کار قرار گرفته است اینکه کی انجام شود باز هم به یاد جمله معروف می افتیم....

چه باید کرد؟اما در شرایطی که گفته می شود چاه‌های غیرمجاز و اضافه برداشت از مهمترین عوامل کاهش سطح آب سفره زیرزمینی دشت های جنوب کرمان به شمار می آید، به نظر می رسد کنترل وضعیت بحرانی دشت های آب استان نیازمند عزم ملی، همدلی و هماهنگی مردم و مسئولان است، چراکه بدون تحقق این امر آینده خوبی در انتظار منابع آبی  جنوب کرمان نیست.از سوی دیگرهمانطورکه کارشناسان بارها تاکید کرده اند ب‍ه‌ دل‍ی‍ل‌ ‌آن‍ک‍ه‌ ‌ع‍م‍ده‌ م‍ص‍رف منابع ‌آب‌ در استان در ب‍خ‍ش‌ ک‍ش‍‍اورز‌ی‌ ‌صورت می گیرد،‌ م‍دی‍ریت‌ ص‍ح‍ی‍ح‌ ‌ال‍گ‍و‌ه‍‍ا‌ی‌ ک‍شت‌ و ‌افزای‍ش‌ ب‍‍ه‍ره‌ ور‌ی‌ منابع در این ب‍خ‍ش‌ ضروری به نظر می رسد.در این راستا جلوگیری از حفر چاه های غیر مجاز، پرهیز از فشار بیشتر بر منابع زیر زمینی با توجیه کشاورزان، صرفه جویی و استفاده بهینه از منابع، جلوگیری از هدر رفتن و تبخیر نزولات آسمانی، حذف آبیاری های سنتی و استفاده از تکنولوژی های جدید، استفاده از پساب برای آبیاری مزارع و اراضی کشاورزی، اجرای عملیات آبخیزداری و آبخوانداری و ساخت سدهای جدید از جمله راهکارهای است که در کنار سایر روش ها می توانند کمک موثری به رفع این بحران نماید.همچنین نباید این نکته را فراموش کرد که مقابله با کم آبی بیش از هر راهکار دیگر نیازمند تمهیداتی است که م‍ت‍ن‍‍اس‍ب‌ ب‍‍ا ت‍‍غ‍ی‍ی‍ر رف‍ت‍‍ار ‌اق‍ل‍ی‍م‍‍ی‌ باید برنامه ریزی و اجرا شود
راشد جهانگیریکارشناسی ارشد مدیریت منابع آب

 


  

 فریاد مردمان هلیل را بشنوید!/ دادگاه حق آب هلیل رود امروز در عنبرآباد

  • هزاران تن از اهالی جنوب استان کرمان، مردمان سختکوشی که وارث یکی از کهن‌ترین تمدن‌های بشری هستند و از هزاران سال پیش در کنار رودخانه‌ هلیل‌رود و تالاب پربرکت جازموریان به تولید کشاورزی و دامپروری مشغول‌ بوده‌اند، قصد دادخواهی دارند.
  •  این دادخواهی، به قصد دفاع از حقابه‌ طبیعی و تاریخی مردم و محیط‌زیست شهرستان‌های جیرفت، عنبرآباد، فاریاب، کهنوج، رودبار، قلعه‌گنج ومنوجان صورت می‌گیرد که با ساخت سد و تونل صفارود به‌شدت کاهش خواهد یافت.
  • حقابه ‌داران هلیل‌رود و ساکنان اطراف تالاب جازموریان خواستار آن هستند که مقام‌ قضایی مانع آن شود که با اجرای طرح پرهزینه‌ انتقال آب از سرشاخه‌های هلیل‌رود به شمال استان، محیط‌زیست و اقتصاد «قطب کشاورزی کشور» بیش از این تخریب شود. تا به امروز، سد جیرفت و چندین بند دیگر در بالادست، موجب کاهش چشمگیر آورد هلیل‌رود به جنوبی‌ترین بخش‌های استان شده که این امر، پایین رفتن سفره‌های آب زیرزمینی منطقه را در پی داشته و موجب خشکیدگی‌های پیاپی تالاب جازموریان و تبدیل آن به یک کانون تولید ریزگرد شده است.
  • اهالی شهرستان‌های یادشده، در یک نامه‌ سرگشاده به رئیس قوه‌ قضاییه، به ایشان یادآور شده‌اند که طرح سد و تونل صفارود که با هدف توسعه‌ کشاورزی و ساخت‌وساز در «دشت هفت باغ» و احداث صنایع فولاد در اطراف کرمان اجرا می‌شود مصداق یک توسعه‌ ناپایدار است. آنان این طرح را سبب افزایش شدید فقر و آوارگی یک میلیون نفر دانسته و از آن به‌عنوان نوعی «نسل‌کشی» یاد کرده‌اند. همچنین ده‌ها تن از حقابه‌داران منطقه به طرح دعوای قانونی در دادگاه عنبرآباد اقدام کرده‌اند.
  • اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی، هرگونه فعالیت اقتصادی و غیر آن را که با آلودگی یا تخریب غیرقابل جبران محیط‌زیست همراه باشد، ممنوع کرده و مقابله با اینگونه فعالیت‌ها را وظیفه‌ همگان اعلام داشته است. اصل سی‌وچهارم قانون اساسی نیز دادخواهی را حق مسلم هر فرد ایرانی دانسته است. با توجه به این اصول و با عنایت به اینکه طرح‌های مدیریت آب در چند دهه‌ گذشته، نوعا به اخلال شدید در سامانه رودخانه‌ها و تالاب‌ها و مصب‌ها و همچنین به افت فاجعه‌آمیز سطح آب‌های زیرزمینی انجامیده، جا دارد که دولت جلوی طرح پرهزینه و مخرب انتقال آب از سرشاخه‌های هلیل‌رود را بگیرد. در غیراین صورت، با توجه به نارضایتی شدید مردم منطقه، لازم است که قوه‌ قضاییه وارد موضوع شود.
  • سخن شماری از کنشگران محیط‌زیست و ساکنان شهرستان‌های حوضه‌ هلیل در خور تامل است که اگر هم‌میهنان ما اعتراض دارند که چرا حکومت ترکیه با سدسازی بی‌رویه در بالادست دجله و فرات، حق تاریخی مردم عراق و سوریه و ایران و حقابه‌ محیط‌زیستی تالاب‌های میانرودان (بین‌النهرین) را نادیده می‌گیرد، باید پرسان هم باشند که چرا عده‌ای در سرشاخه‌های رودهای داخلی خودمان، آب را انتقال می‌دهند و ستمی بی‌حد بر ساکنان پایین‌دست روا می‌دارند؟!


خبرنگار :عباس محمدی
منبع :محیط زیست ایران


  

‍ فرماندار قلعه گنج گفت: اهمیت تالاب جازموریان کمتر از دریاچه ارومیه نیست لذا دولتمردان برای نجات این تالاب تلاش کنند.
به گزارش روابط عمومی فرمانداری قلعه گنج :وحدت عیدی در نشست شورای اداری شهرستان قلعه گنج با اشاره به خشکسالی و خشک شدن جازموریان افزود: اوایل دهه هفتاد جازموریان زنده بود و این تالاب اکوسیستم منطقه را تنظیم می کرد و منبع تامین علوفه دام های کشور محسوب می شد.
وی بیان کرد: 45 روستا این شهرستان در معرض تهدید شن های روان تالاب هستند.
بیایید_صدای_جازموریان_باشیم (گروه تلگرامی احیای جازموریان نجات هلیل)
نجات جازموریان نجات حیات در جنوب ایران زمین 


  

هلیل،قلبِ تپنده جنوب بُردنی نیست

اگر جنوب خاستگاه اولین تمدن بشری است مرهون هلیل است،
اگر جنوب قطب کشاورزی ایران است مرهون هلیل است،
اگر جنوب ملقب به هندکوچک است مرهون هلیل است،
اگر جنوب بهشت باستان شناسان دنیا است مرهون هلیل است،
اگر جنوب تجسم طلایی تمام زیبایی ها و عروس جاذبه های عالم است مرهون هلیل است،
اگر جنوب در دل خود هفت شهرستان ایجاد نموده است مرهون هلیل است،
پس هلیل قلبِ تپنده ی جنوب و پاره تن ما است بنابراین هلیل بردنی نیست.
به قلم: عبدالرضا سلطانی


  

‍ نماینده ایرانشهر در مجلس گفت: برای احیای تالاب هامون و تالاب جازموریان و حل معضل ریزگردها نیاز به تدبیر دولت در جهت تامین حق آبه و عزم هئیت دولت برای حل این مشکل است.

محمد نعیم امینی فرد در گفتگو با خبرنگار مهر، اظهار داشت: در مورد مسئله ریزگردها در منطقه سیستان این موضوع همچون یک زخم کهنه است و مسئله امروز و دیروز نیست و قطعا مسئله فردا هم هست.

نماینده مردم ایرانشهر، در مجلس افزود: بر طبق آماری که خانم ابتکار ارائه کردند منشا بیش از 20 درصد ریزگرد های کشور تالاب جازموریان است که باعث ایجاد این مشکل و معضل در مناطق مرکزی استان نیز شده است.

وی افزود: اما متاسفانه این مشکل خیلی رسانه ای نمی شود و گرنه تاثیر جدی ریزگردها بر سلامت مردم استان چه در منطقه سیستان و چه در مرکز استان بر کسی پوشیده نیست.

سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: درصد بالای بیماری های تنفسی و چشمی در سیستان و بلوچستان به سبب وجود معضل ریزگردها در استان است.

وی گفت: دولت محترم باید در ارتباط با تالاب جازموریان که یک مسئله داخلی در کشور است و دلیل آن هم احداث سدهایی که به هر حال مانع ورود حق آبه به این تالاب شده است چاره ای بیاندیشد.

امینی فرد تصریح کرد: همچنین باید از احداث سدهای جدید در حوزه تالاب جازموریان جلوگیری شود زیرا با ایجاد این سدها با مشکلاتی همچون تشدید حاشیه نشینی، ریزگردها و اثرات سوء زیست محیطی مواجه خواهیم شد.

@Jazmourian



  

 

? کسانی که محیط زیست را نابود میکنند از خبیث‌ترین افراد هستند

 رهبرانقلاب: لجوج‌ترین، خبیث‌ترین، سرسخت‌ترین دشمنان که خصوصیّاتی برایش ذکر میشود؛ یکی از خصوصیّات این است: اِذا تَوَلّی‌ سَعی‌ فِی الاَرضِ لِیُفسِدَ فیها وَ یُهلِکَ الحَرثَ و النَّسل؛ حرث و نسل را از بین میبرد، فاسد میکند؛ کشت را - یعنی تولید گیاهی را و تولید انسانی را - نابود میکند و از بین میبرد.

امروز اگر شما نگاه کنید در سیاست‌های دنیا می‌توانید پیدا کنید کسانی را که همین کار را بالفعل با همه‌ی ملّتها و یا با بسیاری از ملّتها دارند انجام میدهند؛ اِهلاک حرث و اِهلاک نسل؛ این را خدای متعال فساد میداند، بعد هم میفرماید: وَ اللهُ لا یُحِبُّ الفَساد.

 ده‌ها روایت با مضامین عالی در اسلام، در متون دینی ما درباره‌ی زمین، درباره‌ی محیط زیست ما هست؛... که اشاره میکند به فراورده‌های روی زمین که همه‌اش مال بشریّت و متعلّق به شما است؛ قضیّه‌ی محیط زیست خیلی قضیّه‌ی مهمّی است.93/12/17

 #روز_طبیعت

 


  

سوگند نامه ای برای حفظ طبیعت ایرانی.
 من یک ایرانی ام!  
 فرق طبیعت را با زباله دان می دانم.
?می دانم که رودخانه وسیله ایاب و ذهاب زباله های من نیست.
می دانم که رودخانه شاهرگ حیات بخش کوهستان است.
من هنگام ترک طبیعت به پشت سر خود نگاه می کنم، مبادا زباله ای بر جای گذاشته باشم.
من به دوستان و هموطنانم که نسبت به پاک نگه داشتن طبیعت بی تفاوت اند، با لبخند تذکر می دهم.
 من یک ایرانی ام ، دوستدار طبیعتم. وقتی آن را ترک می کنم، نه چیزی به آن اضافه کرده ام و نه چیزی از آن کاسته ام.
من و عزیزانم در طبیعت به ستون یک و در یک راستا حرکت می کنیم تا کمتر خاک و گیاهان را لگدکوب کرده باشیم.
من سخاوت طبیعت را می فهمم، آنچه از او می خواهم به من خواهد داد: لذت، آرامش، شادی، زیبایی، سکوت ...
من طبیعت را میراث پدران و سهم فرزندانم می دانم.
می دانم یک کیسه پلاستیکی ِ کمتر در روز یعنی چه!
می دانم خرید در پاکت های کاغذی و چند بار مصرف یعنی چه.
می دانم کاغذ و پلاستیک و شیشه و فلز زباله نیستند.
می دانم که کاغذ ِ بیشتر یعنی درخت ِ کمتر.
می دانم که درخت کمتر یعنی پرنده کمتر ، و می دانم آسمان بی پرنده یعنی چه!
من درس حفاظت از طبیعت را در مدرسه زندگی آموخته ام
 من یک ایرانی ام ، صحنه پرتاب زباله از خودرو قلب مرا می آزارد. جاده ها و ریل های آلوده در دل جنگل، دلم را به درد می آورد.
من یک ایرانی ام، من حق حیات را برای همه حیوانات و گیاهان محترم می شمارم، پس هیچگاه و به هیچ بهانه ای در طبیعت، جان جانداری را نمی گیرم.            

   من عاشق خانه و خانواده ام هستم. پس هرگز خانه و خانواده پرندگان و حیوانات وحشی را نابود نمی کنم.
من یک ایرانی ام ، من هنگام صعود، از رقص سبکبارانه پرنده شکاری در آسمان غرق لذت می شوم  و لذت عکس گرفتن از او را جایگزین شکار میکنم و همچنین زیستگاهش را تخریب نخواهم کرد.
من هنگام پیمایش دره ها از آواز آن سُهره رنگین بال مسحور می شوم، پس جوجه هایش را به خانه نخواهم برد.
من یک ایرانی آم ، یک طبیعت گرد!
نابودی نسل یوز ایرانی، گور ایرانی و رو به زوال رفتن حیات وحش سرزمینم، قلب مرا می خراشد!
من یک ایرانی ام ، من از شکار و شکارچی بیزارم.
من نیازی به گوشت قوچ و کبک و گراز وحشی ندارم. در شهر من به قدر کفایت گوشت سفید و قرمز موجود است.
من یک ایرانی ام . من از تماشای جان کندن حیوانات وحشی لذت نمی برم.
من یک ایرانی ام . ردپای زباله را تا بلندترین قله ها و پست ترین دره ها و دورترین کویرها و انبوه ترین جنگل ها دیده ام و از خود پرسیده ام: جز انسان چه کسی به اینجا دسترسی دارد؟
من نمی توانم همه را اصلاح کنم. نمی توانم به همه تذکر بدهم.  
اما از خودم شروع خواهم کرد.
از اصلاح خود.
پاسدار طبیعت آسیب دیده ایران باشیم.
روز طبیعت مبارک

آوای هلیل، احیای جازموریان


  

ذخیره آب در زیر زمین
آیا ذخیره آب در زیر زمین، یک راه‌حل برای امنیت آبی است؟
با ابداع تکنولوژی دورسنجی ماهواره‌ای، اکنون می‌دانیم که این منبع حیاتی در وضعیت خطرناکی قرار دارد، و در برخی مناطق جهان، بسیار بیشتر از آنچه بتواند تغذیه شود پمپاژ می‌شود. به منظور بهبود تاب‌آوری در مواجهه با تغییر اقلیم و طولانی‌تر کردن فصل کاشت، لازم است تا علاوه بر بازاندیشی در پمپاژ آب زیرزمینی به سطح زمین، آب‌های سطحی را در زیرزمین ذخیره کنیم تا از امنیت آبی آینده خود اطمینان یابیم. ذخیره آب در زیر زمین می‌تواند تأثیر بسزایی در تقویت تاب‌آوری تأمین آب در مناطق خشک و نیمه‌خشک داشته باشد.
نگاهی کوتاه به چگونگی عملکرد تغذیه مصنوعی
ذخیره زیرزمینی آب- که با تغذیه مصنوعی آبخوان نیز شناخته می‌شود- به فرایند پرکردن هدفمند آبخوان‌ها با استفاده از آب سطحی به منظور مدیریت اثربخش‌تر تأمین آب گفته می‌شود. این هدف می‌تواند هم با تزریق مستقیم آب‌های سطحی به درون آبخوان‌ها از طریق چاه‌ها، یا با استفاده از حوضچه‌های تغذیه (مانند آنچه در تصویر بالا می‌بینید) تحقق یابد. با استفاده از حوضچه تغذیه، آب‌ سطحی به تدریج به درون زمین نفوذ می‌کند تا به سطح آب زیرزمینی برسد.
در ایالت آریزونا در جنوب غرب ایالات متحده، تغذیه آبخوان به ابزار مهمی برای مقابله با کمیابی آب تبدیل شده است. برای نمونه در سال 2006، در این ایالت بهره‌برداری از پروژه تغذیه بیابان Tonopah آغاز شد. هدف این پروژه، ذخیره 185 میلیون متر مکعب آب در سال، با استفاده از 19 حوضچه تغذیه مجموعاً به مساحت 83 هکتار بود. پرشدن تدریجی آبخوان با اندازه‌گیری چاه‌های پایش ارزیابی می‌شد.
با گذشت سه سال از آغاز بهره‌برداری، 600 میلیون متر مکعب آب در زیر زمین ذخیره شده است. این موفقیت بیش از انتظار بود و گام مهمی در راستای بهبود امنیت آبی این محدوده به شمار می‌آید. چنانچه آب برای آبیاری یا مصرف شهری لازم شود، از چاه‌ها و خطوط لوله برای پمپاژ آب زیرزمینی تغذیه‌شده استفاده می‌شود.
در حال حاضر مطالعات درباره قابلیت کاربرد ذخیره زیرزمینی آب در سایر نقاط مستعد خشکسالی جهان در حال انجام است. متخصصان و دست‌اندرکاران آب اطمینان دارند که این تکنولوژی، پتانسیل زیادی برای استفاده در مناطق مختلف جهان دارد. با این همه، اثربخشی ذخیره آب در زیر زمین، بر اساس ترکیب خاک و نوع آبخوان تفاوت خواهد داشت.
اKaren Villholth، از متخصصان مدیریت آب زیرزمینی در مؤسسه بین‌المللی مدیریت آب (IWMI) در افریقای جنوبی معتقد است ذخیره زیرزمینی «می‌تواند نقش مهمی در بخش‌های خشک و نیمه‌خشک افریقا، مانند بوتسوانا و افریقای جنوبی ایفا نماید. در این مناطق، باران‌های سنگین و پراکنده پدید می‌آید، و گزینه‌های ذخیره آب سطحی و انتقال آب توجیه ندارند.
در این میان، برخی طرح‌های پژوهشی و پروژه‌های پایلوت، به دنبال نوآوری‌های جدید در زمینه تکنولوژی ذخیره زیرزمینی و شناسایی مناسبت بالقوه آن برای مناطق مختلف مانند هند، ایالات متحده، تایلند، استرالیا، آسیای مرکزی، و حتی جزایر کوچک مانند مالدیو هستند.
اVladimir Smakhtin، از مدیران پژوهشی آب در مؤسسه بین‌المللی مدیریت آب می‌گوید: « امکان‌هایی برای افزایش ذخیره زیرزمینی در برخی محیط‌های زمین‌شناختی وجود دارد. البته گستره آن تفاوت خواهد داشت.»
تغییر اقلیم و نیاز به ذخیره بهتر آب
در اثر تغییر اقلیم، بارش فصلی و جریان‌های سطحی به شکل فزاینده‌ای نامنظم می‌شود. از این رو، نیاز به فنون بهتر ذخیره بیش از هر زمان دیگری اهمیت می‌یابد. متخصصان آب توافق دارند که ذخیره آب در زیر زمین بسیار کارآمدتر از ذخیره آب در مخازن سطحی است، چون ذخیره آب در زیر زمین تبخیر را به حداقل می‌رساند، در حالی که تبخیر آب از علل عمده تلفات آب در مخازن سطحی در اقلیم‌های خشک و نیمه‌خشک به شمار می‌آید.
ذخیره زیرزمینی می‌تواند با افزایش نوسان تقاضا از جانب زارعان، به ویژه در دوره خشکسالی یا فصل خشک که بیشترین نیاز به آب آبیاری وجود دارد انطباق یابد. به گفته Paul Pavelic، متخصص هیدروژئولوژی و آب زیرزمینی در مؤسسه بین‌المللی مدیریت آب، «ذخیره آب در زیر زمین، با کمک به تطبیق بهتر موجودی با تقاضا،کمک زیادی به بهبود کارآیی مصرف آب، هم در نواحی دیم و هم نواحی آبیاری خواهد کرد.»
وی اضافه می‌کند که تغذیه آب زیرزمینی با استفاده از باران فصل بارندگی، امنیت آبی را با «حفاظت در برابر نوسان اقلیم» و فراهم‌ساختن آب زیرزمینی «در مکان و زمانی که مورد نیاز است» تقویت می‌کند. در نتیجه، معیشت روستائیان در فصل خشک بهبود می‌یابد. Brindha Karthikeyan، متخصص آب سطحی و آب زیرزمینی در دفتر مؤسسه بین‌المللی مدیریت آب در لائوس معتقد است که با بهره‌برداری از آبخوان‌های تغذیه‌شده برای آبیاری، «زارعان می‌توانند فصول کشت را افزایش دهند.»

جمعیت ناجیان آب


  

شعر بحران "بی آبی" سروده "کریم پاکدل"  تقدیم به همه نسل های انسانی و یادی از زنده یاد "سهراب سپهری"
گوش کن
از دِه بالایی شهر خبری آوردم
خبری ناخوش و بد
خبر از مرگ دوصد دار و درخت
خبر از کوچ دوصد قرقی وکبک
خبر از دهکده اجدادی
خبر از بی آبی
ده بالایی شهر
رودشان خشکیده
چشمه هاشان همه خشک
صد اقاقی مرده
صد چنار و صد بید
و تو اینجا با آب
در و دیوار و حیاط میشویی
چه بجا گفت سهراب آب را گل نکنیم
و من امروز چنین میگویم
آب را بر سر این کوچه خود ول نکنیم
گوشها را همگی باز کنیم
چشمها را همه بر لوله آب خیره کنیم
هر کجا آب روانی دیدیم
که هدر میرود از لوله آب
 شیر آن بسته کنیم تا سپیدار ده بالایی
سایه سارش نپرد
بی گمان در ده بالایی شهر رمقی دیگر نیست
چه بجا گفت سهراب آب را گِل نکنیم
کاش میگفت به ما
آب را بر سر این کوچه ی خود وِل نکنیم
تا زمانی که نبندد
در بیرونی گوش
آب بیهوده هدر خواهد رفت
گفته های من و سهراب هدرتر باشد
همه ی مردم دنیا باید
به سه نسل پسر و دخترشان
عشق راهدیه کنند
عشق اینجا آب است
آب را دریابید
قحطی نان و نمک در پیش است
ده بالایی شهر همه از بی آبی
لبشان خشکیده
چشمشان نابینا
و امید دلشان ما هستیم
آب را وِل نکنیم


  
   مدیر وبلاگ
احیای جازموریان
نه از خاکم نه از بادم نه در بندم نه آزادم نه من لیلاترین مجنون نه شیرینم ، نه فرهادم نه از آتش نه از برگم نه از کوهم نه از سنگم فقط مثل تو مسکینم ، فقط مثل تو دلتنگم
خبر مایه
آمار وبلاگ

بازدید امروز :0
بازدید دیروز :19
کل بازدید : 22594
کل یاداشته ها : 38


طراحی پوسته توسط تیم پارسی بلاگ